ครั้งก่อนผมปิดหน้าสมัครเพราะฟอร์มดูเหมือนจะถามยาวเกินความอดทนของนิ้ว รอบนี้เปิดใหม่ตั้งใจดูทีละช่องว่าอะไรจำเป็นจริง อะไรโผล่มาทีหลังโดยไม่บอกล่วงหน้า บรรยากาศหน้านี้ไม่ฉูดฉาดเท่าหน้าเกม มันเป็นหน้าเงียบที่วัดว่าเว็บไว้ใจคนกรอกแค่ไหน
ช่องแรกไม่เริ่มด้วยคำขู่ เริ่มด้วยข้อมูลสั้นๆ ที่ต้องใช้ต่อ ชื่อผู้ใช้ รหัส ช่องติดต่อ ลำดับนี้ตามนิ้วได้ ไม่สลับไปมาจนต้องเลื่อนขึ้นลงหาของที่เพิ่งพิมพ์ พอพิมพ์รหัส ข้อความช่วยเรื่องความยาวโผล่ข้างช่องทันที จุดนี้ดีกว่าการปล่อยให้กรอกจบทั้งหน้าแล้วค่อยเด้งแดงทีเดียว รอบเก่าที่จำได้คือกดส่งแล้วถูกเหวี่ยงกลับขึ้นบน รอบนี้รู้ก่อนกด ถือว่าโตขึ้น
จุดที่ยังสะดุดอยู่ตรงช่องยืนยันที่มาทีหลัง ฟอร์มดูใกล้จบแล้วดันมีขั้นแทรกโดยไม่มีแถบบอกว่าเหลืออีกกี่ขั้น ผมจึงไม่รู้ว่าควรอยู่ในหน้านี้ต่อหรือเตรียมสลับแอป ความไม่รู้ระยะทำให้คนรีบ และคนรีบมักกดขอรหัสซ้ำ แล้วไปเจอข้อความรอที่โผล่เล็กมากใต้ปุ่ม ถ้ามีประโยคเดียวบนหัวว่ากำลังรอรหัส ห้ามกดซ้ำก่อนครบเวลา หน้านี้จะสงบลงเองโดยไม่ต้องเพิ่มสี
ข้อความผิดพลาดอ่านรู้เรื่องขึ้น บอกว่าช่องไหนยังว่าง รูปแบบไหนยังไม่ผ่าน ไม่ใช่คำว่าเกิดข้อผิดพลาดแบบกลางอากาศ ยกเว้นตอนเน็ตสะดุด แล้วหน้าโชว์ประโยคกว้างๆ จนไม่รู้ว่าข้อมูลหายหรือแค่ส่งไม่ถึง ผมจึงไม่กล้ากดต่อทันที ต้องเลื่อนดูว่าตัวที่พิมพ์ไว้ยังอยู่ครบไหม รายละเอียดเล็ก แต่ตอนสมัครคนจะจำความรู้สึกนี้ได้ดีกว่าจำสีปุ่ม
หลังฟอร์มผ่าน หน้าสำเร็จไม่ฉลองยาวเกิน บอกว่าบัญชีพร้อมแล้วและปุ่มถัดไปอยู่ตรงไหนชัดเจน ไม่ถูกยิงเข้าแบนเนอร์จนลืมว่าเมื่อกี้ทำอะไรอยู่ จุดนี้สำคัญสำหรับคนที่เปิดจากมือถือด้วยมือเดียว เพราะถ้าหน้าฉลองบังทางไปเอง คนจะหลงตั้งแต่ยังไม่ได้ตั้งรหัสให้ชิน
สรุปแบบคนเคยถอดใจแล้วกลับมาลองใหม่ หน้าสมัครสมาชิก MAMA555 เดินทางสั้นลง ช่องไม่ยืดโดยไม่มีเหตุ แจ้งรหัสผิดได้เร็วกว่าเก่า แต่ยังแพ้จังหวะขั้นแทรกที่ไม่มีระยะบอก และข้อความรอรหัสที่ต่ำเกินไป เก็บสองจุดนี้ คนจะจบฟอร์มด้วยความนิ่ง ไม่ใช่ด้วยความเร่งที่เกิดจากไม่รู้ว่าใกล้จบหรือยัง